InwonersGGD pop-up expoForensische geneeskunde expoForensische geneeskunde euthanasie
InwonersGGD pop-up expoForensische geneeskunde expoForensische geneeskunde euthanasie

Forensische geneeskunde

“Dank u. Ons moeder is heel rustig overleden. Fijn dat u er bent. Wilt u misschien koffie?”

Jos, 69 jaar

“Moeders gaan altijd te vroeg. Ook al heeft ons moeder een mooie leeftijd bereikt, het blijft moeilijk om haar los te laten. Het was een dametje. Maar haar lichaam was op en haar hoofd was zo dapper om deze keuze te maken. De huisarts heeft ons goed begeleid, maar dit vind ik toch spannend hoor. Wat doet u precies? Ik begreep dat we niets mogen regelen voor ons moeder totdat u haar lichaam heeft gezien?”  

Annet, 54 jaar – forensisch arts   

“Wij ontmoeten inwoners op kwetsbare momenten in hun leven. Dit zijn momenten waarbij ze óf zelf iets heel heftigs hebben meegemaakt (zoals mishandeling of seksueel geweld), óf omdat ze een dierbare zijn verloren waarbij de dood (vermoedelijk) niet als vanzelf kwam.    

Als iemand overlijdt door een oorzaak van buitenaf, zoals een val of een ongeluk, of iemand wordt ergens dood gevonden, dan treden wij op als gemeentelijk lijkschouwer. Dit doen we in opdracht van de officier van justitie, die belang heeft bij waarheidsvinding, toerekenbaarheid en eventuele vervolgbaarheid. Na een euthanasie controleren wij of alles volgens de geldende protocollen is verlopen. Vervolgens geven we onze bevindingen door aan de officier van justitie en daarna mogen nabestaanden starten met het regelen van de uitvaart.    

Naast het werk als gemeentelijk lijkschouwer leveren we medische zorg voor arrestanten. Dit doen we in opdracht van de politie. We leveren voor hen ook forensische medische expertise door bloed af te nemen om te kijken of iemand onder invloed van alcohol en/of drugs is. Ook voeren we forensisch medisch onderzoek uit bij slachtoffers van seksueel geweld. Tot slot beschrijven we de letsels die mensen oplopen bij mishandelingen. Al deze onderzoeken kunnen plaatsvinden bij zowel volwassenen als kinderen.”  

Mehmets verhaal