Publicatiedatum: 16-11-2022 om 11:53 uur
Laatste update: 23-11-2022 om 11:27 uur

Jeugdgezondheidszorg

“Niemand begrijpt me. Ik denk steeds vaker aan de dood”

Lisa, 17 jaar

“Die hele corona periode was k*t. Geen school. Ik moest thuisblijven, mocht niet eens buiten gaan chillen met m’n vrienden. Ik voelde me opgesloten en kwam steeds vaker mijn bed niet uit. Toen we de vragenlijst op school kregen, heb ik toch maar ingevuld dat ik van die klotegedachten heb. Ik kreeg m’n hoofd niet stil. Ik denk dat ze dat opgepikt hebben vanuit de GGD. Want toen belde Marieke. Of ik eens met haar wilde praten over die gedachten aan de dood. En dat ik zeker niet de enige ben. Dat alleen al luchtte op.”  

Marieke, 32 jaar – jeugdverpleegkundige

“Wij nemen op alle scholen voor voortgezet onderwijs in de regio de gezondheidsvragenlijst ‘Gezond leven? Check het even!’ af. Leerlingen vullen deze over het algemeen heel eerlijk in. Voor ons komen er dan ‘signaalkinderen‘ naar boven. Na een gesprek met de leerling nemen we dan eerst (in afstemming met de leerling) contact op met de ouders om de zorgen te delen en samen te kijken welke hulp moet worden ingezet. Soms is dit zelfs zo acuut dat we dezelfde week nog zorg gaan regelen. Dit kan een verwijzing zijn naar psychologische hulp bij een eerstelijns psychologiepraktijk, maar ook naar GGZ of de praktijkondersteuner huisarts GGZ. We schakelen zo nodig ook met de huisarts van het gezin. Als er al hulpverlening aanwezig is, stemmen we daarmee af.” 

Hans’ verhaal